(28) De vriendelijke VIC'er
Jan 27, 2026
De deur van Nova’s kantoor zwaait open en Jasmine stapt binnen met een stapel dossiers en een blik die schreeuwt ik ben er klaar mee!
“Nova, ik word gek van al die incomplete dossiers.
Facturen kwijt, contracten onvindbaar, niks klopt.
En wie mag het weer repareren? Juist. Ik.”
Jasmine haar frustratie vult de kamer als een wolk fijnstof.
Nova glimlacht.
“Ga zitten, Jas.
Haal even adem.
Koffie?”
“Alleen als je er ook rust bij schenkt,” moppert Jasmine.
“Weet je wat jouw probleem is, Jasmine?
Je bent te goed.”
Jasmine kijkt verbaasd op.
“Te goed?”
“Ja, je herstelt alles en daardoor leert niemand iets.”
“Maar Nova, ik moet toch zorgen dat de dossiers kloppen?”
“Jij bent er om te controleren of ze kloppen,” zegt Nova rustig.
“Niet om heel Harteveen te redden van zichzelf.
Als jij steeds alles oplost, hebben anderen geen enkele reden om hun gedrag te veranderen.
"Als jij steeds alles oplost, hebben anderen geen enkele reden om hun gedrag te veranderen."
Jij bent niet onze schoonmaakdienst.”
Jasmine zucht.
“Maar als ik het niet doe, komt de accountantscontrole in gevaar.”
“Misschien,” zegt Nova, “maar als jij blijft dweilen, ziet niemand dat de kraan openstaat.”
Een korte stilte valt.
Nova ziet hoe Jasmine worstelt met het idee iets níet op te lossen.
“Luister,” zegt Nova zachter.
“Iedereen wil het goed doen.
Maar mensen hebben de kans nodig om hun fouten te herstellen.
Laat ze weten wat er misgaat en hoeveel werk het jou kost.
Je hoeft geen politieagent te zijn, maar een collega zijn die meedenkt en stimuleert.”
Jasmine knikt.
“Dus ik moet alleen problemen vaststellen en niet oplossen?”
“Precies,” zegt Nova.
“En de bevindingen leg je bij Jos.
Dat oppakken is zijn rol als manager.”
"Je hoeft geen politieagent te zijn, maar een collega zijn die meedenkt en stimuleert.”
“Dus ik moet alleen problemen vaststellen en niet oplossen?”
Jasmine kijkt naar haar mok.
“Dat vind ik lastig, Nova.
Jos zegt altijd: ‘Jas, los jij het maar op.’”
Nova glimlacht begrijpend.
“Dat snap ik.
Maar één of twee dossiers oplossen is wat anders dan dweilen met de kraan open.
Jij bent geen menselijke pleister.”
Jasmine bijt op haar lip.
“Dus ik moet Jos aanspreken?”
“Nee,” glimlacht Nova.
“Je moet hem aanbevragen.
Vraag of hij tijd wil maken om samen te kijken hoe we dit oplossen.
En ik ga met je mee.”
Jasmine haar ogen lichten op.
“Echt?”
“Natuurlijk,” zegt Nova.
“Rolzuiverheid en grenzen stellen horen ook bij persoonlijke ontwikkeling en duurzame inzetbaarheid.
Als jij omvalt, leert niemand iets.”
Jasmine ademt zichtbaar opgelucht uit.
“Dank je, Nova.
Ik dacht dat ik alles alleen moest doen.”
Nova schudt haar hoofd.
“Nee, Jas. We lossen het samen op.”
Super blaft in haar hoofd:
“Kijk mens, de VIC-er leert eindelijk VIC-torie vieren.”
Nova lacht hardop en Jasmine kijkt haar verbaasd aan.
“Niks,” zegt Nova grinnikend.
“Binnenpretje.”
“Morgen gaan we samen naar Jos.
Jij neemt je rapport mee, ik de koffie.
Dan laten we hem zien dat controle niet hetzelfde is als overbelasting.”
Jasmine glimlacht voor het eerst die dag.
“Afgesproken.”
’s Avonds schrijft Nova in haar dagboek:
Persoonlijke ontwikkeling begint niet met harde regels, maar met zuivere grenzen.
LEES DOOR IN NOVA'S DAGBOEK: De foeterende financial
