(22) Geluk met kleine stapjes
Jan 10, 2026
Peter ziet dat Nova stuitert van enthousiasme als ze de kamer inloopt. Thee schenkend vraagt hij: “Oké, wat gaat er gebeuren in Hartenveen?”
Nova grijnst.
“We gaan het doen! Versterken van de mentale vitaliteit en persoonlijke ontwikkeling voor alle medewerkers.”
Super springt op en blaft goedkeurend en Peter lacht: “Vertel.”
“Nou,” begint Nova, met haar mok als microfoon, “we gaan geen ingewikkelde trainingen of dure trajecten doen. Juist iets eenvoudigs.
Een handzame omgeving waar mensen laagdrempelig kennismaken met persoonlijke ontwikkeling, mentale veerkracht, omgaan met verandering, en jezelf beter leren begrijpen.”
"Het wordt een handzame omgeving waar mensen laagdrempelig kennismaken met persoonlijke ontwikkeling, mentale veerkracht, omgaan met verandering, en jezelf beter leren begrijpen.”
Peter knikt.
“En wie doet er mee?”
“Iedereen,” zegt Nova.
“Van de buitendienst tot het MT. Want als we mensen helpen groeien, moeten de leidinggevenden het ook voorleven en laten zien dat mentale weerbaarheid bespreekbaar mag zijn. Ook als het moeilijk wordt.”
“Weet je, Peter, het MT moet leren dat dit iets is voor ons allemaal. Dat is de sleutel. Als zij dit oppakken, durven anderen dat ook.”
Peter glimlacht.
“En wat ga je dan precies doen?”
“We gaan werken met kleine, deelbare onderdelen,” zegt Nova.
“Iedereen kan er op eigen tempo mee aan de slag. En we stimuleren mensen om het te delen met thuis. Want stel dat iemand leert vaker ‘nee’ te zeggen. Dan moet het thuisfront ook begrijpen wat er verandert. Anders denken ze thuis ineens dat je wel heel ongezellig bent.”
Peter lacht.
“Of koppig.”
“Precies,” zegt Nova.
“Maar als je het samen doorleeft, versterk je elkaar. Op het werk én thuis.”
Super geeuwt luid.
“Ik blaf het al jaren, roedels werken alleen als ze samenwerken.”
Nova glimlacht.
“Zelfs Super snapt het.”
Blij pakt ze haar notitieboek.
“En ik heb een communicatiekit ontwikkeld. Kleine prikkels, verhalen, posters, stukjes voor het intranet. Dingen die de boel levend houden, zodat het niet na twee maanden weer doodbloedt.”
Peter kijkt bewonderend.
“Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn.”
“Ja,” zegt Nova, “maar dat is het mooie, het is waar. Mensen krijgen meer grip op zichzelf, leren omgaan met stress, en vinden meer voldoening."
“Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn.” “Ja,” zegt Nova, “maar dat is het mooie, het is waar. Mensen krijgen meer grip op zichzelf, leren omgaan met stress, en vinden meer voldoening."
"En voor de organisatie levert het minder verzuim, minder uitval en meer energie op. De investering verdient zich binnen een jaar vierdubbel terug!”
Peter fluit bewonderend.
“Dat zou bij ons ook niet misstaan.”
Met twinkelende ogen zeg Nova: “Dat kan ook bij jullie. Dit werkt in elke organisatie, omdat het begint bij iets universeels: mens-zijn.”
Super gromlacht tevreden en bromt in haar hoofd:
“Geluk kun je niet sturen, maar wel faciliteren. Geen hoogdravende trajecten, gewoon aandacht, eenvoud en samenhang. Wij honden doen dat al eeuwen.”
Nova lacht hardop.
“Zie je, zelfs Super is trots!”
Peter geeft haar een knuffel.
“En terecht,” zegt hij.
“Jij maakt werk weer menselijk.”
Ze kijkt naar hem en naar Super, die alweer in slaap valt en denkt: “Dat is precies het doel. Mensen sterker en gelukkiger maken.”
LEES DOOR IN NOVA'S DAGBOEK: De sneeuwpopstrategie
